egot

[EGoT]Sub-Event 04: Ormand Tyrell

posted on 15 Mar 2014 00:00 by ririn in egot
 

The King was alive

Until he took an arrow to his chest…

 

.

 In your chest, In your chest, Arrow Arrow Arrow row row - -

.

 

So now, he is dead.

 

“เซอร์ไวส์สแตนหายตัวไป มีคนพบม้าของเขาเมื่อเช้าแถวชายแดนไฮการ์เดนทางทิศตะวันออกใกล้Cider Hall... ข้าอยากให้เจ้าพาเซอร์อารดีนพร้อมกองทหารออกไปตามหาทันที”


“ขอรับ... ท่านพี่”


“จัดคนไปตามแต่เจ้าจะพอใจ… และระวังตัวด้วย”


หลังจากสิ้นเสียงของผู้เป็นพี่ชาย เขาก็รีบทำความเคารพก่อนหันหลังก้าวออกจากห้อง


“ข้าจะไปเตรียมตัวออกเดินทางตามหาเซอร์ไวส์สแตน... ให้คนไปบอกเซอร์อารดีนให้เตรียมตัวอย่างเร็ว เจอกันที่ลานด้านหน้า และขอพวกเจ้าติดตามข้าไปอีก 2-3 คนด้วย” น้ำเสียงเข้มออกเสียงสั่งทหารติดตามอย่างรวดเร็วก่อนเดินแยกไปเตรียมตัวเองให้พร้อม


เขาเองก็เป็นกังวลเรื่องของเซอร์ไวส์สแตนอยู่ไม่น้อย จริงอยู่ที่การกลับมาหลังจากทำภารกิจล่าช้ากว่าที่กำหนดนั้นไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรเท่าไหร่นัก แต่ข่าวที่ว่าพบม้าสวมบังเหียนเปื้อนเลือดประทับตราอัศวินสุวรรณบุปผาแถวเขตชายแดนนั้นทำให้เขาเองรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีแปลกๆ ซึ่งเขามั่นใจว่าไม่ได้รู้สึกไปเองคนเดียวเมื่อมีคำสั่งจาก ลอร์ดไทเรล เรียกให้เขาเข้าไปพบ



ใช้เวลาไม่นานนักทีมสำรวจก็พร้อมออกเดินทางออกนอกกำแพงเพื่อตามหาเซอร์ไวส์สแตน


การเดินทางมุ่งสู่ชายแดนทางทิศตะวันออกของไฮการ์เด้นเป็นไปอย่างเงียบๆ ออร์มานด์ไม่ใช่คนช่างพูดเท่าไหร่ เซอร์อาร์ดีนเองก็ไม่ต่างจากเขานัก ส่วนทหารที่ติดตามมาคนอื่นๆ ก็ได้เงียบเสียงลงหลังจากได้คุยเล่นหยอกล้อในช่วงแรกของการเดินทาง และไม่ได้รับการตอบรับเท่าที่ควรจากผู้มีตำแหน่งสูงกว่าทั้งสองคน

เขาได้สั่งให้ทุกคนสำรวจโดยรอบตลอดการเดินทางเผื่อจะมีร่องรอยอะไรของคนที่พวกเขาตามหาอยู่


ในวันที่สอง ระยะทางไม่ไกลจากจุดที่คาดว่าพบเจอม้าของไวส์สแตน มีทหารนายหนึ่งสังเกตเห็นรอยเท้าและคราบเลือดอยู่ไม่ไกลกันเท่าไหร่ ทุกคนจึงตั้งใจสำรวจร่องรอยที่ได้พบว่ามุ่งไปทางไหน


- - กรุ้ง กริ้ง - - เสียงกระดิ่งดังลอยมาตามสายลม


“กา...?” เซอร์อารดีนทักขึ้นเมื่อมองไปทางที่มาของเสียงกระดิ่งที่ได้ยินเมื่อครู่ เป็นกาตัวค่อนข้างอ้วนกลมมีกระดิ่งเล็กๆ ผูกไว้ที่ขาของมัน


ออร์มานด์หันไปทางเซอร์อารดีนเห็นกาตัวนั้นบินด้วยท่าทางประหลาดกว่ากาทั่วไป ลงเกาะไม่ห่างจากม้าของพวกเขาเท่าไหร่ สายตามองกาตัวเดิมอย่างคุ้นตา


“นั่นใช่กาที่คอยตามเซอร์ไวส์สแตนอยู่ตลอดหรือเปล่า?” เสียงทหารหนุ่มคนหนึ่งเอ่ยขึ้นมาอย่างไม่มั่นใจ


“ข้า...ก็รู้สึกคุ้นเช่นนั้น” ออร์มานด์ตอบรับคำ


“แปลว่าเรามาถูกทางแล้ว?” เซอร์อารดีนถามไม่ทันขาดคำกาตัวนั้นก็ทำท่าโผบินไปทิศทางหนึ่ง


ออร์มานด์รีบส่งสัญญาณให้เซอร์อารดีนและทหารอีกคนตามกาตัวนั้นไป เขามีความรู้สึกว่ามันจะนำทางไปยังคนที่เขากำลังตามหาอยู่ หลังจากเดินตามเจ้ากาอ้วนที่บินอย่างทุลักทุเลไปได้สักพัก สุดท้ายปลายทางของมันก็สิ้นสุดลงอยู่ที่ก้อนอะไรสักอย่างที่ตอนแรกเห็นนั้นเขาคิดว่าเป็นรังของกาตัวนั้น

แต่เมื่อเดินเข้าไปใกล้ ก็กลับพบร่างที่ทุกคนตามหานอนแน่นิ่งอยู่ ...เซอร์ไวส์สแตน


‘กา... กา...’ เสียงการ้องราวกับยืนยันว่านี่คือร่างของคนที่เขาคิด


ร่างที่นอนแน่นิ่งเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำ และบาดแผลที่เหมือนจะถูกปฐมพยาบาลเบื้องต้นมาอย่างลวกๆ สำหรับพอห้ามเลือดเท่านั้น สภาพของเขาตอนนี้เหมือนเพียงก้อนดินที่เต็มไปด้วย คราบเลือดแห้งกรังและเศษดินที่เกาะอยู่ทั่วตัว (ทำให้ไม่แปลกใจนักที่ตอนแรกเขาจะมองว่ามันเป็นรังนก)

หากไม่ได้ยินเสียงของลมหายใจแผ่วเบาเป็นระยะ เขาคงอดคิดไม่ได้ว่าเจ้าของร่างตรงหน้าตายไปแล้วแน่ๆ


ออร์มานด์เข้าไปดูร่างตรงหน้า ได้ยินเสียงเซอร์อารดีนออกคำสั่งกับทหารอีกคน ให้เตรียมพร้อมกับการดูแลและเคลื่อนย้ายคนเจ็บตรงหน้ากลับสู่เมือง


“ไวส์สแตน...” เขาเช็คสติของคนที่สลบอยู่ คนตรงหน้าเหมือนจะมีสติขึ้นมาเอื้อมจับคอเสื้อของเขา เพ่งสายตามองหน้าเขาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยายามเค้นเสียงออกมา…


“ก...กษัตริย์...ตาย...แล้ว” ประโยคที่ได้ยินทำให้เขาอดขมวดคิ้วไม่ได้


“กษัตริย์…? กษัตริย์เอดิริส ทาร์แกเรียน?” คนตรงหน้าพยักหน้าเล็กน้อยเชิงตอบรับ “...เกิดอะไรขึ้น?”


“ม...มัน..เป็นอุบัติ..เหตุ…..ข้าไม่ได้...ตั้งใจ”


สิ้นเสียงทำให้เขาชะงัก ไม่ได้ตั้งใจ? หมายความว่า?


“เจ้า...เป็นคน…สังห- -” เซอร์ไวส์สแตนพยักหน้าเป็นคำตอบอีกครั้งก่อนที่คำถามจะจบเสียอีก


เซอร์ไวส์สแตนทำท่าเหมือนจะพูดอะไรอีก แต่เซอร์อารดีนและคนอื่นได้เข้ามาเสียก่อน


“พักก่อน แล้วเมื่อกลับไปถึงเมืองไว้คุยกัน” เขาพูดก่อนลุกไปช่วยกันจัดการพาคนเจ็บกลับสู่ไฮการ์เด้น

.

.

.

ถ้าที่เซอร์ไวส์สแตนพูดเป็นความจริง ไฮการ์เด้นไม่สิ...เดอะรีช กำลังจะมีปัญหาใหญ่แน่นอน


ออร์มานด์ตัดสินใจฝากให้เซอร์อารดีนดูแลคนเจ็บให้กลับถึงเมือง ส่วนเขาเองก็จะรีบขี่ม้าไปแจ้งเรื่องที่ได้ยินให้กับลอร์ดไทเรลได้รับทราบโดยด่วน เพราะหากเดินทางไปพร้อมกับมีคนเจ็บอยู่ด้วยล่ะก็ กว่าเรื่องที่ได้ยินจะไปถึงอาจจะไม่ทันการณ์แล้วก็เป็นไปได้


เรื่องนี้ต้องไปถึงหูของลอร์ดไทเรล พี่ชายของเขาให้เร็วที่สุด...!!

 

- - เสียงควบม้าดังเป็นการบอกถึงการจบฉาก - -