8thAug

[8thAug] First of 8th

posted on 16 Nov 2014 22:38 by ririn in 8thAug

 

 

   
Regular Event No.1 : first of 8th

 

 

8thAug : 1st Loop


เขาตื่นขึ้นมา...พร้อมคิดถึงหลายสิ่งที่ต้องทำในวันนี้


เมื่อวานเย็นป้าเอ็มเพิ่งจากไปอย่างสงบ…

เขาคิดว่าอย่างนั้นแม้อาการป่วยที่เรื้อรังมานานจะทำให้ป้าของเขาต้องทนเจ็บปวดมานาน

แต่ช่วงที่เขาได้อยู่ด้วยก่อนวาระสุดท้ายของอีกคน เขาเห็นรอยยิ้ม ป้าเอ็มยิ้มแล้วหลับไปอย่างสงบ

เพราะท่านจะไม่ต้องทนต่อความเจ็บปวดต่อไปอีก พระเจ้าได้รับป้าเอ็มไปอยู่ด้วยแล้ว…


เขาอาสาไปที่โบสถ์ เพื่อแจ้งข่าวและติดต่ออะไรหลายๆ อย่าง

เพราะเรื่องพวกนี้เป็นสิ่งที่เขาทำเป็นประจำ เขาน่าจะคุยอะไรได้สะดวกกว่า

ปล่อยให้ลุงจอร์จจัดการกับสถานที่ต่างๆ ที่บ้าน และซ่อนน้ำตากับจมูกแดงๆ ของลุงไป


.


.


.


อีธานเดินออกมาจากห้องหลังแต่งตัวเสร็จเรียบร้อย ก็พบกับภาพให้ชวนประหลาดใจ


“อรุณสวัสดิ์อีธาน จะทานอะไรก่อนไหม หรือว่าจะออกไปที่โบสถ์เลยจ๊ะ”


ป้าเอ็มม่านั่งโยกเก้าอี้เอนอยู่ ข้างๆ มีน็อกซ์ แมวซึ่งเป็นสัตว์แห่งภูตของเธอนอนอยู่เงียบๆ

ป้ากำลังส่งยิ้มให้เขาเหมือนเมื่อวาน…


...ภาพหลอน? /เขายกมือนวดบริเวณหัวตาแล้วมองภาพตรงหน้าใหม่


ป้าเอ็มยังคงยิ้มให้เขาอยู่เหมือนเคย หรือว่าเรื่องที่ป้าเอ็มเสียชีวิตจะเป็นความฝัน


“ไม่ดีกว่าครับ ผมว่าจะออกไปที่โบสถ์เลย” เขาตอบเรียบๆ เหมือนเคย “แต่วันนี้ป้าเอ็มดูสดใสดีนะครับ”


“จ้ะ… วันนี้ป้ารู้สึกดี ราวกับจะหายป่วยเป็นปลิดทิ้งเลยล่ะจ้ะ นี่ลุงจอร์จก็เพิ่งพาป้ามานั่งที่เก้าอี้นี่ล่ะ” คนพูดพยักเพยิดไปทางในครัว เห็นหลังของลุงจอร์จที่กำลังทำอาหารอยู่


นี่ก็เหมือนในฝันด้วย…


“งั้น ผมไปก่อนนะครับ เดี๋ยวกลับมาเจอกัน” เขาพยักหน้าให้อีกคนก่อนเดินออกจากบ้านไปที่โบสถ์


ทุกอย่างดำเนินไปอย่างปกติ

แม้จะมีอะไรหลายๆ อย่างที่เขารู้สึกเหมือนกับว่ามันเคยเกิดขึ้นมาแล้ว


อย่างมาร์กาเร็ตเด็กสาวที่จะผ่านเขาไปทางเขตคนเมือง หรือคาร์ล ลูอิส เจ้าของร้านเหล้าที่เดินออกมาจากบ้านของภรรยา…


วันนี้เป็นวันธรรมดา ...ที่เขาเริ่มรู้สึกว่าไม่ธรรมดา ทำไมทุกอย่างดูซ้ำไปหมด?


เขากลับมาถึงบ้านเพื่อทานมื้อเที่ยงกับป้าเอ็ม ตอนนี้ลุงจอร์จออกไปทำงานตอนเย็นๆ คงจะกลับเหมือนทุกวัน…


ไม่สิ เขามีความรู้สึกว่าวันนี้ลุงจอร์จจะกลับบ้านช้าเนื่องจากมีไปดื่มกับเพื่อนๆ ที่ร้านเหล้า เนื่องจากสบายใจขึ้นที่ป้าเอ็มม่ามีอาการดีขึ้นเมื่อเช้า เขาจึงยอมปล่อยตัวเองให้สบายด้วยการไปกับเพื่อนสักวัน…

แล้วลุงก็จะกลับมาไม่ทันคุยกับป้า…


เขาหยุดคิดก่อนจะส่ายหน้าเล็กน้อย… เมื่อเช้ามันก็แค่เรื่องบังเอิญเท่านั้น ก่อนจะคุยกับป้าเอ็มม่าต่อ


ป้าเอ็มม่าเป็นเหมือนกับแม่ทูนหัวของเขา เพราะป้าไม่มีลูก จึงเอ็นดูเขาอยู่บ่อยๆ เหมือนกับเป็นลูกตัวเอง เพราะเขาติดป้าด้วยล่ะ...อีธานติดป้าของเขาที่สุด ติดมากกว่าแม่ พ่อ หรือพี่น้องของเขาซะอีก


.


.


.


เลยเวลาที่ลุงจอร์จจะกลับมาแล้ว อีธานมองที่ประตู

เขารู้สึกกังวล… กังวลว่าจะเป็นเหมือนในความฝัน ไม่อยากให้เกิดขึ้น

ป้าเอ็มม่าเองก็ชะเง้อมองประตูเหมือนกับรออีกคนด้วย


“ป้าอยากนอนแล้ว ถ้าลุงจอร์จกลับมาเมื่อไหร่ปลุกป้าด้วยนะ ป้าจะพักหลับตาสักงีบ”


“ครับ” เขาตอบก่อนนึกคุ้นว่าประโยคเมื่อครู่คือประโยคสุดท้ายที่เขาได้ยินจากป้าเอ็มม่า

“เดี๋ยวก่อน… รออีกหน่อยผมว่าเดี๋ยวลุงก็กลับมานะครับ”


ป้าเอ็มยิ้มกลับมาอย่างอ่อนโยนให้