วันนี้มาส่งการบ้านของ
 
 
 
 

บันทึกการดูแลสัตว์

วันที่ 1

วันนี้เป็นวันแรกที่เราเริ่มแลกสัตว์เลี้ยงกันล่ะจ้ะ

 

เราพาราฟซึ่งเป็นแมวของเราไปแลกกับ เฟอเรท ของน้อง อาเลย์นา แคลร์ เป็นเด็กนักเรียนแลกเปลี่ยนเหมือนกันแต่เธออยู่ปี 4 มาจากเดิร์มสแตรงก์จ้ะ เป็นสาวน้อยตัวเล็กๆ เห็นแล้วน่าเอ็นดูมากเลยล่ะ

แล้วก็เฟอเรทของเธอเป็นเฟอเรทสีขาวมีลายดำเล็กน้อย ดูท่าทางติดคนง่ายเหมือนกัน และดูเหมือนทางราฟของเราเองก็จะติดทางนั้นมากเหมือนกัน เราจึงตัดสินใจลองแลกสัตว์เลี้ยงกันสักหนึ่งสัปดาห์จ้ะ


อาเลย์นา หรือเรียกสั้นๆ ได้ว่า อัล บอกว่าเฟอเรทของเธอชื่อ อาร์มิน เป็นเด็กผู้ชายล่ะจ้ะ แล้วก็ติดบ่าคนมากเลยล่ะซึ่งเราดูแล้วก็คิดว่าน่าจะจริงนะจ๊ะ เพราะพอมาถึงอาร์มินก็ปีนป่ายขึ้นมาอยู่บริเวณบ่าเราทันทีเลย เข้ากับเราได้ง่ายขนาดนี้หวังว่า 7 วันหลังจากนี้คงจะไม่มีปัญหาอะไรหรอกนะ?


ส่วนเรื่องอาหารการกิน น้องอัลก็บอกไว้ว่าไม่ลำบากมากเท่าไหร่ หลักๆ อาร์มินสามารถทานอาหารแมวของราฟได้เป็นปกติ แต่เห็นบอกว่าชอบเนื้อเป็นพิเศษ แต่ต้องทำเป็นชิ้นเล็กๆ ให้ล่ะ แล้วก็ไม่ทานผักเลย วันนี้เลยลองให้ชิมอาหารของราฟ แล้วเห็นว่าไม่มีปัญหาจริงๆ


โดยรวมๆ คิดว่าหลังจากนี้คงดูแลไม่ต่างกับแมวเท่าไหร่ล่ะมั้งจ๊ะ ยังไงหนึ่งอาทิตย์จากนี้ก็ต้องฝากตัวด้วยนะอาร์มิน (เ

พื่อคะแนน และเพื่อฮอกมี้ด)

 

วันที่ 2

คืนแรกผ่านไปหลังจากที่นอนกับอาร์มิน… เพราะปกติเราให้ราฟมานอนด้วยกัน เลยคิดว่ากับอาร์มินเองก็น่าจะไม่ต่างกันนักแม้จะเป็นเฟอเรทก็ตาม

 

แต่ว่าวันนี้กลับตื่นมาแล้วรู้สึกปวดบ่าและบริเวณต้นคอมากๆ เลยล่ะจ้ะ เห็นน้องอัลบอกว่าอาร์มินค่อนข้างติดบ่าคน แต่ก็ไม่คิดว่าจะติดขนาดนี้ ตอนที่ตื่นขึ้นมาแล้วรู้สึกหนักบริเวณคอจนเกือบหายใจไม่ออกนี่ ก็ทำเอาแทบแย่เลยจ้ะ

 

 

 

คิดว่าวันนี้กลับมาจะทำที่นอนดีๆ ให้อาร์มินได้อยู่แทน เพราะดูเหมือนว่าเจ้าตัวจะไม่ยอมอยู่ตรงที่นอนของราฟ (ที่ราฟไม่ยอมนอน) ซึ่งก็อาจจะดีเพราะว่าถ้าได้ราฟกลับมาก็อาจจะมีปัญหาก็ได้ เพราะถึงไม่ได้นอนแต่ราฟก็หวงที่ มากเลยล่ะ ด้วยความที่รีบวันนี้ตอนเช้าจึงวางอาหารทิ้งไว้ให้ก่อนจะออกไปเรียน


โชคดีที่วันนี้วิชาเรียนมีอัดแน่นแค่ช่วงเช้าเลยได้กลับมาจัดการที่นอนให้อาร์มิน อาหารที่วางไว้ให้ก็พร่องลงอย่างเห็นได้ชัด แสดงให้เห็นว่าไม่มีปัญหากับอาหารแมวที่ให้ ออกจะดูชอบอยู่อย่างที่น้องอัลบอกด้วยจริงๆ


หลังจากที่จัดที่นอนให้อาร์มินแล้ว แต่เหมือนว่าเจ้าตัวจะไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่นัก คิดว่าคงต้องรอดูคืนนี้อีกทีแล้วล่ะ

 
 
 

วันที่ 3

และแล้ววันนี้ก็รู้ว่า ที่นอนที่จัดให้นั้นไม่ได้ผลล่ะ สุดท้ายอาร์มินก็ยังมานอนซุกแถวๆ บ่าของเราเหมือนเดิมกลายเป็นว่าตอนนี้ปวดบ่าและคอทั้งสองข้างเลยล่ะจ้ะ หลังจากนี้อาจจะต้องพยายามนอนสลับข้างเพื่อให้อาร์มินได้หนุนบ่าจนกว่าจะครบ 7 วันตามกำหนดแล้วจริงๆ หวังว่าบ่าคงไม่ล้าไปก่อนล่ะนะ ต้องรู้สึกเหมือนนอนตกหมอนไปอีกหลายวันเหมือนกันนะ


วันนี้ตารางเรียนค่อนข้างว่าง มีเรียนวิชาปรุงยาในช่วงเช้าและป้องกันตัวจากศาสตร์มืดตอนช่วงเย็น เราจึงตัดสินใจวางแผนพาอาร์มินออกไปเดินเล่นตอนช่วงเวลาว่างจากนั้น เห็นน้องอัลบอกว่าอาร์มินชอบเนื้อ เลยหยิบเนื้อและเบคอนมาหั่นเป็นชิ้นเล็กๆ เก็บกลับมาจากโต๊ะอาหารด้วย

อาร์มินค่อนข้างแอคทีฟกว่าปกติมากๆ พอได้ออกมาข้างนอก (ทั้งที่ปกติก็แอคทีฟอยู่แล้ว) เราไม่ค่อยแน่ใจนักว่าควรพาออกมาเดินเล่นบ่อยแค่ไหน แต่ก็คิดว่าจะพยายามพาออกมาเดินเล่นถ้ามีเวลา

 

อ้อ...แล้วก็วันนี้ ก่อนจะไปเรียนปรุงยาต่อ เราได้เอาผ้าชุบน้ำมาเช็ดตัวให้กับอาร์มินด้วยล่ะจ้ะ เพื่อทำความสะอาดเพราะน้องอัลบอกว่าอาร์มินไม่ค่อยชอบน้ำสักเท่าไหร่ แต่เพื่อป้องกันกลิ่นอันไม่พึงประสงค์ก็สามารถเช็ตตัวให้ทันได้แล้วเราก็คิดว่าการให้คนอื่นอาบน้ำให้แทนเจ้าของเนี่ย สัตว์เลี้ยงอาจจะค่อยไม่พอใจก็ได้ เลยตัดสินใจค่อยๆ เช็ดตัวให้แทนคงเป็นวิธีที่ดีที่สุด


จะว่าไป เฟอเรทเนี่ยเป็นสัตว์ที่มีกลิ่นตัวค่อนข้างแรงเหมือนกันนะจ๊ะ แรงกว่าแมวเยอะมากเลยทีเดียว เคยได้ยินว่าสายพันธ์ใกล้เคียงกับสกั๊งค์ อืม… มีสิทธิ์เป็นไปได้เหมือนกันนะจ๊ะ

 

 

 

 
 

วันที่ 4

เช้าวันที่ 4 แล้วหลังจากแลกอาร์มินมา วันนี้ตอนมีเวลาเราจึงลองไปหาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับเฟอเรทที่ห้องสมุดดูล่ะจ้ะก็พบหนังสือเล่มหนึ่งบอกไว้ว่า

 

เฟอเรทเป็นสัตว์จำพวกวีเซลกับเพียงพอง อยู่ในตระกูล Pole Cat หรือสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่มีกลิ่นเฉพาะเช่นเดียวกับ มิงค์ ชะมด นาก ซึ่งเป็นสัตว์ที่มีต่อมกลิ่นสำหรับการสื่อสาร ป้องกันตัว หรือแสดงอาณาเขต”

 

พออ่านถึงตรงนี้ เลยหายจากข้อสงสัยของหลายคืนที่ผ่านมาเลยล่ะจ้ะ แต่หลังจากที่ครบกำหนดเจ็ดวันอาจจะต้องทำความสะอาดห้องขนานใหญ่เลยล่ะ โชคดีนะจ๊ะที่ในห้องยังไม่มีใครบ่น หรือพูดถึงเรื่องนี้กันเท่าไหร่ (อาจจะเพราะสัตว์เดิมของแต่ละคนก็ค่อนข้างมีปัญหาหลายๆ อย่างเหมือนกัน)


และวันนี้อาร์มินก็ทำปัญหาให้อีกเรื่องด้วยล่ะ เนื่องจากวันนี้มีเรียนดาราศาสตร์ค่อนข้างดึก เพราะเรามัวแต่นั่งเล่นในห้องเพลินไปหน่อย พอกลับมาเลยพบว่าอาร์มินไปรื้อของในหีบออกมาเกลื่อนกลาดเลยล่ะจ้ะ


ที่จริงก็ไม่พอใจอยู่ล่ะนะ แต่ก็เพราะว่าเป็นความผิดเราด้วยล่ะที่ไม่ได้เก็บอาร์มินไว้ดีๆ หรือปิดหีบไว้ดีๆ โชคดีที่คนอื่นๆ ก็ไปเรียนเหมือนกัน ไม่ก็หลับเสียสนิทจึงไม่ได้รบกวนอะไรมากล่ะมั้ง

 

ระหว่างที่เก็บและเช็คของอยู่ อาร์มินเองก็เหมือนจะรู้ตัวว่าทำผิดอยู่เหมือนกัน เลยอยู่ๆ ก็ยืนขึ้นมาจุ๊บเราซะอย่างนั้นสงสัยคงกลัวโดนดุล่ะมั้งจ๊ะ


เพราะอย่างนั้น อารมณ์ขุ่นๆ ที่มีอยู่เล็กน้อยเลยหายวับไปเลย เจ้าตัวป่วนเองก็เหมือนจะจับอารมณ์ของเราได้ พอรู้ว่าเราอารมณ์เย็นขึ้นแล้วก็มานอนหนุนตักเราอยู่นิ่งๆ แทนล่ะ เพิ่งรู้ว่าเฟอเรทก็ขี้อ้อนเหมือนกันนะ

 

 


วันที่ 5

วันนี้ตื่นมาเพราะถูกอาร์มินนอนทับหน้าซะจนหายใจไม่ออก ทำเอาเกือบแย่แน่ะจ้ะ โชคดีนะที่ตื่นมาก่อนไม่อย่างงั้นอาจจะได้เป็นวิญญาณเฝ้าฮอกวอตส์ก็ได้นะเนี่ย

 

ถึงอย่างนั้นวันนี้ก็ต้องขอบใจอาร์มินมากๆ ที่นอนท่านี้ ไม่อย่างงั้นเราคงตื่นสายจนไปเรียนไม่ทันแน่ๆ เพราะเมื่อคืนกว่าจะได้จัดการอะไรต่อมิอะไรเสร็จก็กินเวลาไปค่อนข้างมาก


แต่...พอกลับมาตอนเย็นก็เจออาร์มินงอนอยู่ในกรงล่ะจ้ะ ทำยังไงก็ไม่ยอมออก พอหาสาเหตุก็พบว่าเป็นเพราะเมื่อเช้าเรารีบออกไปเกินจนลืมเตรียมอาหาร และของต่างๆ ให้ แม้ว่าที่เหลืออยู่จากเมื่อคืนจะพอมีอยู่บ้างก็ตาม หลังจากเราจึงพยายามง้ออาร์มินได้ไม่นานนักก็ต้องรีบไปเรียนวิชาดาราศาสตร์ต่อ


พอกลับมาอีกทีอาร์มินก็ไปนอนอยู่บนเบาะที่เคยจัดไว้ให้แต่ตอนนั้นเจ้าตัวไม่ยอมนอน แม้จะพยายามป้อนอาหารสุดท้ายอาร์มินก็ขยับหนีกลับไปอยู่ในกรุงแทน พาลทำเอาอดสงสัยไม่ได้เลยว่าทำไมถึงงอนเราได้ขนาดนั้นเลยเหมือนกันนะ


สุดท้ายจังตัดสินใจเข้านอนโดยไม่มีอาร์มินมารบกวนเหมือนคืนก่อนๆ พรุ่งนี้คงต้องทำการง้ออาร์มินอย่างจริงๆ จังๆ แล้วล่ะ

 

 
 
 
 

วันที่ 6

วันนี้เราตื่นแต่เช้าเพราะตั้งใจพาอาร์มินไปเดินเล่นบ้าง (หรืออาจจะตื่นเช้าเพราะไม่มีอะไรมานอนที่คอ) ราฟชอบดื่มนมเราเลยเอานมไปเผื่อด้วยเพราะไม่รู้อาร์มินจะชอบเหมือนกันรึเปล่า แต่ก็ไม่ลืมที่จะไปหยิบเนื้อที่ขอมาจากทางห้องครัวมา (เราได้ทราบทางไปห้องครัวมาจากเพื่อนๆ ฮัฟเฟิลพัฟที่เรียนด้วยกันล่ะจ้ะ)

 

อาร์มินค่อนข้างอารมณ์ดีเลยล่ะ เหมือนว่าจะลืมเรื่องที่งอนเราไปแล้วตั้งแต่ยื่นเนื้อรมควันให้ทานไปชิ้นแรก ไม่รู้ว่าเพราะเป็นสัตว์เลยไม่ต้องคิดอะไรมากรึเปล่ากันนะ บางครั้งได้เกิดมาเป็นสัตว์พวกนี้ก็น่าอิจฉาเหมือนกันนะจ๊ะ

 


 

วันนี้เหมือนจะปล่อยให้อาร์มินเล่นอย่างเต็มที่เกินไปหน่อยพอคลาดสายตาเจ้าจอมยุ่งก็หายตัวไป แต่พอกลับมาอีกทีเนื้อตัวก็มอมแมมไปหมด ขนสีขาวถูกเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลเหมือนเลอะดินเลอะโคลน คาดว่าเจ้าตัวคงไปเจออะไรและขุดคุ้ยอย่างสนุกแน่ๆ


ทั้งๆ ที่คิดว่าคงไม่ต้องอาบน้ำให้อาร์มินภายในช่วงระยะเวลาที่แลกมาดูแล แต่สภาพของของอาร์มินตอนนี้ยังไงก็คงให้ขึ้นเตียงด้วยไม่ได้แน่ๆ ถึงแม้ว่าจะเช็ดตัวให้แล้วก็ตาม เราเลยต้องรีบพาอาร์มินไปอาบน้ำก่อนที่จะถึงวิชาเรียนวิชาต่อไป

 


เราเตรียมกะละมังไม้ที่เคยใช้ตอนอาบน้ำให้ราฟอยู่เป็นปกติมาใส่น้ำพอประมาณ อาร์มินที่เกาะบ่าเราอยู่ตอนแรกเหมือนชะเง้ออย่างสงสัยว่าเรากำลังจะทำอะไรอยู่ พอเริ่มรู้ว่าเรากำลังเตรียมน้ำให้อาบก็ตั้งท่าจะรีบวิ่งลงจากบ่าของเราแล้วหนีไป... แต่ไม่รู้ว่าเกิดก้าวพลาดหรืออะไรยังไง

 

แทนที่จะวิ่งหนีไปได้อาร์มินกลับตกลงไปในกะละมังที่มีน้ำอยู่เต็มๆ

 

ภาพที่เห็นตอนแรกคือเฟอเรทนอนหงายท้องลอยตุ๊บป่ออยู่ในกะละมัง เราตกใจเสียจนรีบจับตัวอาร์มินมาดู แต่ก็พบว่าเจ้าตัวเล็กไม่เป็นอะไรมากนอกจากตัวแข็งจากการโดนน้ำ เหมือนจะคุ้นๆ ที่น้องอัลบอกว่าอาร์มินนั้นไม่ถูกกับน้ำมาก แต่เราก็ไม่คิดว่าจะมากขนาดนี้ล่ะจ้ะ


สุดท้ายจึงรีบจัดการอาบน้ำให้อาร์มินไป เราใช้แชมพูแมวของราฟแทน เพราะเห็นว่าแทนกันได้และเพราะไม่ได้แลกของสำหรับดูแลมามากเท่าไหร่ อาร์มินเองก็อยู่นิ่งจนกระทั่งอาบน้ำ เช็ดตัวและเป่าขนให้เสร็จ ท่าทางแข็งๆ ก็กลับมาเป็นปกติอีกครั้ง ดูเหมือนเจ้าตัวจะอยากนอนพักเราเลยปล่อยให้นอนไปก่อนที่จะเปลี่ยนชุดตัวเองและเข้าเรียนตามเวลา


คืนนี้... สุดท้ายอาร์มินก็เลยมานอนหนุนบ่าเราเหมือนเคยกลิ่นแชมพูแมวนี่จริงๆ ก็ฉุนไม่ใช่เล่นเลยล่ะจ้ะ

 

 

  

 

 

 

 

วันที่ 7

วันสุดท้ายแล้วที่จะดูแลอาร์มิน ไม่รู้ว่า 7 วันของน้องอัลกับราฟจะเป็นยังไงบ้างนะจ๊ะ

เพราะวันนี้เป็นวันหยุดที่ไม่มีเรียนเราเลยสามารถอยู่กับอาร์มินได้อย่างเต็มที่ ทั้งการให้อาหารอะไรทุกอย่างก็ทำเหมือนทุกวัน อาจจะเพราะเคยชินแล้วเลยค่อนข้างจัดการอะไรได้เร็วกว่าวันอื่นๆ และวันนี้อาร์มินเองก็ไม่ได้ไปวิ่งซนหรือมุดอะไรมากนัก อาจจะเพราะเข็ดจากการถูกจับอาบน้ำเมื่อวาน


ช่วงเวลาที่ผ่านมาการได้ดูแลเฟอเรทเป็นอะไรที่แปลกใหม่สำหรับเราเลยจ้ะ แม้การดูแลจะไม่ต่างกับแมวสักเท่าไหร่ แต่การรู้จักกับอาร์มิน ทำให้เราได้ลองดูแลและรู้จักกับเฟอเรทมากขึ้น และเรารู้สึกว่าตัวเองเทคแคร์สัตว์เลี้ยงของคนอื่นดีกว่าของตัวเองเสียอีก อาจจะเพราะว่ามันเป็นของคนอื่นล่ะมั้ง


การบ้านวิชาสัตว์วิเศษครั้งนี้ได้ทำให้เรารู้จักและไปศึกษาหาข้อมูลเพิ่มขึ้น และทำให้เราได้รู้ตัวว่าตัวเองยังเอาใจใส่สัตว์เลี้ยงของตัวเองได้ไม่ดีพอนัก หลังจากนี้เราจึงตั้งใจว่า จะดูแลราฟให้มากขึ้นกว่าเดิมที่เคยทำ แต่ก่อนอื่นคงต้องถามน้องอัลด้วยว่า 7 วันที่ผ่านมาจะเป็นยังไงบ้างล่ะนะจ๊ะ หวังว่าราฟคงจะไม่น้ำหนักขึ้น เหมือนอาร์มินที่ดูแล้วน่าจะอ้วนขึ้นแน่ๆ หลังจากที่เรารับมาดูแลหรอกนะจ๊ะ

 

 


ขอจบบันทึกการดูแลสัตว์เลี้ยงแต่เพียงเท่านี้


เบลลานี่ เชอรีส ปี 7 โบซ์บาตง

 

 

 

 

จบแล้วกับการบ้าน... ที่ตอนแรกตั้งใจจะวาดแค่รูปเดียว
แต่ไปๆ มาๆ อยากเขียนบันทึกสั้นๆ แล้ววาดภาพประกอบแต่ละวัน
พอเขียนจริงๆ กลับไม่สั้นเลย (ร้องไห้) ตอนแรกตั้งใจว่าสักพันคำ
เขียนเสร็จรู้สึกอีกทีก็... เกินไปเท่าตัวแล้ว /จบไม่ลงจริงๆ ค่ะ ฮือ
 
เลยเหลือวาดภาพแค่นี้แทน ยังไงก็ขอบคุณที่อ่านจนจบนะคะ
แต่ถ้าใครสกอร์เมาส์ข้ามมาถึงนี่ เราก็เข้าใจค่ะ 55
 
แล้วก็ขอบคุณน้องไนท์ที่มาแลกสัตว์เลี้ยงกับเรานะคะ ♥
 
ทีนี้ก็ไปฮอกมี้ดได้แล้ว... ไว้เจอกันนะคะ
 

Comment

Comment:

Tweet

ศจ.ไคลี่ : ตรวจการบ้านเรียบร้อยแล้ว ตั้งใจทำการบ้านมากๆเลย ได้ 5 คะแนนค่ะ ^ ^ 

#2 By Yohan Nefia on 2015-09-20 13:19

โอย พี่รินขยันมากเลยค่ะะะ มาทั้งบรรยายและภาพหลายภาพเลย ชอบภาพสองมากค่ะ ชอบบรรยากาศกับโทนสีดูนุ่ม ๆ ดี 
พอมาอ่านเอนทรีนี้แล้วก็รู้สึกว่าเราวาดสาวคนนี้ดูแอบร้ายไปหน่อยแฮะขึ้นมาเหมือนกัน--

#1 By Lavypoo on 2015-09-07 11:13