สวัสดีปีใหม่ทุกท่านที่เข้าบล๊อคนี้ค่ะ

ดองบล๊อคไป เอ่อ... 2 เดือนกว่าๆเอง ไม่นานเนอะ ^__^""

ปีใหม่นี้รินต้อนรับปีใหม่ด้วยการนอนตอนเที่ยงคืนนิดๆค่ะ

หลังจากโทรคุยกับคุณแฟน (ที่กลับบ้านไป ทิ้งอิฉันเหงาอยู่คนเดียว)

โทรคุยกับคุณพ่อ ที่ไปเที่ยวต่างจังหวัดอยู่กับคุณน้า

แล้วสวัสดีปีใหม่คุณพี่ล่วงหน้าก่อนขึ้นไปนอน...

.

.

.

ตอนนี้อิฮั้นเป็นภูมิแพ้อากาศอย่างรุนแรง... นั่งเอาทิชชู่อุดจมูกอยู่หน้าคอม

สภาพตอนนี้รับตัวเองไม่ได้อย่างรุนแรง

หวังว่าคงไม่ได้คิดไปเองว่าอากาศมันเย็นลง (เพราะมีภูมิแพ้ยืนยันตัวเองอยู่)

.

.

.

คนอื่นฉลองปีใหม่ในวันที่ 31 แต่ข้าพเจ้าฉลองในวันที่ 30

วันที่ 29 เพื่อนกลุ่มมัธยมโทรมาบอก

"เฮ้ยพรุ่งนี้กินหมูกระทะที่บ้านตู่ เจอที่ตลาด บ่าย 3 นะ..."

กินหมูกระทะตอนบ่าย 3 เร๊อะ...

วันที่ 30 ตื่นมาตอนบ่าย... อาบน้ำแต่งตัวเสร็จบ่ายสอง

เพื่อนโทรมาตามตัวบ่าย 2 เลยรีบโทรเรียกรถแท็กซี่ ให้ยามหน้าหมู่บ้านเรียกให้

ไม่ต้องเสียค่าเรียกมาอีก 20 บาท

นั่งรอแท็กซี่อยู่ 45 นาที...

ออกไปรอรถเองจะเร็วกว่าไหมน้อ...

.

แถวบ้านรถติดอย่างรุนแรง... เนื่องจากเป็นเส้นทางออกไปสู่ต่างจังหวัด

กว่าจะไปถึงตลาดที่เคยเดินทาง 5-10 นาทีก็ถึง

นั่งอยู่ 25 นาที ทำให้ไปถึงเพื่อนๆ ตอนบ่ายสามโมงสิบ

แต่เพื่อนยังมาไม่ครบกันอีก 3 คน

ก็เลยไปหาขนมปังกินรองท้อง 2 ชิ้น

สักพักเพื่อนก็มากันครบตอน 3 โมง 40 นาที

นั่งรถไปบ้านเพื่อน แบ่งเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มนึงนั่งแท็กซี่ อีกกลุ่มนั่งสองแถว

เนื่องจากกลุ่มแรกเร็วกว่า เราจึงไปนั่งเล่นเพลย์ 2 อยู่บ้านเพื่อน

รอบสักพักกลุ่มที่สองก็มากัน จึงเตรียมตัวกินกัน 4 โมงครึ่ง

นั่งกินกัน บ้างก็ไปเล่นเกมส์ บ้างก็อ่านการ์ตูน

ส่วนรินนั่งอยู่หน้าเตาไม่ไปไหน พร้อมกับอ่านการ์ตูน

อ่านไปกินไป กลายเป็นคนกินอึดสุด... เหอๆ

.

.

.

สักพัก (ใหญ่ๆ) ก็เลิกกินกันหมด เลยเก็บของกันประมาณ เที่ยงคืนล่ะมั้ง

แล้วไปนั่งเล่นเกมส์ มีคนกลับบ้านไปแล้ว 2 คน...

ส่วนที่เหลือนอนค้าง... แต่ไม่ได้นอน

เนื่องจากเล่นเกมส์จนประมาณตี 3 ก็มีคนค่อยๆไปนอนกันทีละคน สองคน

สองคนจริงๆ... หลังจากนั้นคนอื่นก็เข้านอนกัน

นอนอยู่ในห้องกัน 2 คน หญิงนอนห้อง ชายนอนข้างนอก

ได้ยินเสียงก๊อกๆ ตรงหน้าต่างห้อง สองรอบ

แล้วได้ยินเสียงผู้ชายที่น่าจะนอนกันไปแล้วคุยกัน

เลยออกไปนอกห้อง... หลอนกัน ชักนอนไม่ค่อยหลับ...

นั่งคุยกันสักพัก แล้วเล่นเกมส์กันต่อ

คนก็ค่อยๆนอนกันทีละคน ละคน

ส่วนอิฮันก็นั่งเล่นเกมส์กันเพื่อนอีกคนต่อจนประมาณ 7 โมง - 7 โมงครึ่ง

เพื่อนไปเล่นเกมส์ที่เล่นคนเดียว เราเลยขอตัวไปนอนมั่ง

.

.

.

1 ชั่วโมงต่อมา ตื่นขึ้น เพื่อนคนเดิมก็ยังนั่งเล่นเกมส์อยู่

ส่วนริน ภูมิแพ้ หวัด เฮ้อ ป่วยรับปีใหม่...

ก็นั่งเล่นเกมส์ สักพักหยิบเตามานั่งกินต่อ...

กะเอาของที่ซื้อมาให้หมด

อืดกันเลยทีเดียว

.

.

.

กว่าจะได้กลับก็บ่าย 3 ... เรายังไม่กลับ เพราะนึกได้ว่าต้องซื้อของ

ไปเสียเงินท้ายปี...

แต่โทรมมากค่ะ แรงแทบไม่มี ร้านที่เคยเล็งไว้ก็ปิดร้าน... = ="

 เดินทั่วห้าง หาของที่จะซื้อให้เพื่อนไม่ได้เลย...

ไม่ถูกใจ ทั้งเรา และ(คิดว่า)ทั้งเพื่อน แน่ๆ

หลังจากซื้อกระเป๋าตังค์ให้ตัวเอง

(ปีใหม่ซื้อกระเป๋าตังค์ใหม่ และรอรับตังค์ เพื่อนจะได้มีเงินใช้ทั้งปี...)

เดินหาของให้เพื่อน ไม่มีอะไรดี เลยนึกได้ว่าจะเสียเงินแล้ว ก็ต้องเสียส่งท้ายสิ้นปีเลย

ว่าจะซื้อรองพื้นตั้งแต่ต้นปี... มีคนแนะนำยี่ห้อนึง... เลยเดินตามหาเค้าเตอร์นั้น

แต่... หาไม่เจอ เลยเดินรอบทั่วห้าง... อีกรอบ...

.

.

.

สุดท้ายไปเดินดูที่เค้าเตอร์อื่น BA ต้อนรับได้ดีมาก (ประชด)

เพราะเคยอ่านในห้องโต๊ะเครื่องแป้ง...ว่ามีรองพื้นตัวไหนน่าจะดีมั่ง

เลยเดินเข้าเคาเตอร์เครื่องสำอางยี่ห้อหนึ่ง จำชื่อยี่ห้อไม่ได้

ไปถามถึงราคารองพื้น แบบนั้น เขาไม่สนใจ...

นั่งนิ่งเอาแต่แต่งหน้าตัวเอง สักพักมีลูกค้าท่าทางดูดีมา

รีบไปต้อนรับเชียว...

.

เดินไปเค้าเตอร์ข้างๆ เพราะมีคนเคยบอกว่าดีเหมือนกัน แต่มันจะดูหนากว่าตัวที่ต้องการ

เดินเข้าไปดู... เจอแบบเดิม

พนักงานนั่งแต่งหน้าตัวเอง ตอบก็ไม่ดี เบื่อค่ะ = ="

.

ก็เข้าใจว่าสภาพเราโทรมมาก จนเพื่อนยังทักเลย

หน้าตาไม่ได้นอน ได้เสื้อยืดเก่าๆกางเกงยีนส์ รองเท้าเกือบแตะ

สะพายกระเป๋าไร้ยี้ห้อใบละ 199

หน้าซีดๆ ไม่ได้แต่ง ผมฟูๆ

แต่ก็นะ ช่วยตอบราคาดีๆก็พอค่ะ ไม่ต้องดูแลมาเราใจอ่อนง่าย...

รองพื้นก็ช่วยเทียบโทนให้ก็พอค่ะ แค่นี้แหละ เราก็ซื้อแล้ว

.

.

กำลังจะกลับ เจอเค้าเตอร์ที่ต้องการ อยู่นี่น่ะเอง

เลยแวะเข้าไปซื้อ แต่ตอนแรกคิดและ ถ้าไม่มาถามราคาดีๆก็ไม่เอา...

แต่พอไปดูนี่แทบจะมาต้อนรับอย่างดีค่ะ ดีมากๆเมื่อเทียบกับเคาเตอร์ตรงข้าม...

ใจง่ายทันที...

เห็นเค้าเตอร์ตรงข้ามมองอยู่ เลยซื้อของเรื่อยๆ พร้อมควักแบงค์พันจ่ายไป 3 ใบ

พอได้ของมาเลยเดินผ่านแบบเชิดๆมาเลยค่ะ...

ไม่รู้เขาสนใจเรารึเปล่า... แต่อารมณ์ว่า ไม่สนใจชั้นก็อดเงิน...

เดินผ่านเค้าตรงข้าม แวะไปดูของ คราวนี้ต้อนรับทันทีค่ะ แต่ไม่เอาแล้ว เงินสูญแล้วเจ้าค่ะ

เลยเดินออกมา...

.

.

ออกมา... ตอนแรกว่าจะซื้อน้ำดื่ม แก้วละ 80 (โกโก้ปั่นราคาแพงเวอร์นั่นเอง)

เปลี่ยนใจ ไม่เอาแล้วค่ะ เริ่มคิดได้ ไม่น่าสติหลุดลอยจ่ายไปสามพันเลย...

ตอนนั้นอารมณ์ 10 บาทก็ไม่อยากจ่าย นึกถึงโฆษณาเจเลไลท์

เสียเงินซื้อเสื้อผ้าไป แต่กินข้าวแล้วนึกเสียดาย...

ซื้อเจเล่ไลท์ 5 บาท อารมณ์นั้นเลยค่ะ

โอ้... มันช่างเป็นอารมณ์ชั่ววูบที่อันตรายจริงๆ

รีบขึ้นรถกลับบ้านทันที...

.

.

.

กลับถึงบ้าน เล่นคอมสักพัก ก่อนจะไปหลับ

หลับสนิทมาก... ตื่นมาเพราะน้องหมามาเขี่ยๆแขน...

นอนห้าโมง ตื่น สามทุ่มครึ่ง

มาเล่นคอมสักพัก ปวดหัว เลิกเล่น ไปนอนก่อนเจ้าค่ะ

.

สรุปนี่รินโต้รุ่งผิดวัน... เลยไม่ได้เคาน์ดาวน์ เลย

ว่าจะมาอัพบล๊อคดีๆ กลายเป็นบล๊อคบ่นซะแล้ว...

.

.

ปล. ปีนี้ไม่ค่อยได้วาดรูปเลย แล้วก็ไม่มีรูปตามเทสกาล

ปล. 2 อาจพิมพ์ผิดบ้าง เพราะเบลอๆ อัพบล๊อคแบบเบลอๆ

ปล. 3 สวัสดีปีใหม่อีกรอบ ขอให้ทุกท่านมีแต่ความสุขตลอดปีนะคะ