|ครบรอบ 1 ปี| | <==> ^ ^ ไร้สาระกับริริน ^ ^ <==>

2007/Oct/15

ไม่ใช่ exteen ครบ 1 ปีหรอกนะคะ อันนี้จะ 3 ปีแล้ว ห้ะๆ
(3 ปี แต่มีแค่ 70 กว่าเอนทรีนะฮะ)

แต่ที่ครบรอบก็คือ คบกับแฟนคนนี้ครบปีแล้ว ถือว่าเป็นครั้งแรกเลยค่ะทีคบกับใครถึงปีเนี่ย

เขาว่ากันว่าปีแรกเป็นช่วงหวานแหวว ความรักกำลังสวีทกันใช่ไหมคะ

เรา 2 คนก็มีสวีทในระดับหนึ่งล่ะ แต่ทำไมมีเรื่องให้ร้องไห้บ่อยเหมือนกันล่ะเนี่ย

ยิ่งช่วงอาทิตย์หลังๆร้องไห้เกือบทุกวันเลยเชียว
อาจจะเป็นเพราะความเอาแต่ใจ เจ้ากี้เจ้าการของเรา และ นิสัยบางอย่างของเขา เลยทำให้มีปัญหากันบ่อยๆ

เราเป็นคนที่เอาจริงเอาจังเกินไปในบางเรื่อง เป็นคนที่ล้อเล่นด้วยไม่ค่อยได้ แล้วก็เป็นคนที่คิดมาก คิดว่าคนอื่นเขาคิดยังไง ชอบเก็บเอาทุกคำมาคิดๆๆ แล้วก็คิดมากไปคนเดียว สุดท้ายก็เอาคำพูดเขามาคิดแล้วก็ไปลงที่เขานะฮะ

ส่วนเขา เราว่าเขาขี้เล่นเกินไปในบางครั้ง มีมุขที่ไม่น่าเป็นมุขทำให้เราเครียดอยู่บ่อยๆ ชอบทำอะไรไม่คิดหรือคิดไม่รอบคอบ เป็นคนแพ้ไม่เป็น (อันนี้เราก็เป็นออกจะหนักกว่าด้วย) มีคนอื่นช่วยแน่เพิ่มว่าเป็นคนหัวรั้น (ห้ะๆ)

หรืออะไรอื่นๆอีกมากมาย ซึ่งทำให้เราที่ขี้หงุดหงิดก็จะเริ่มหงุดหงิดเอาง่ายๆ

แต่ก็นะ อย่างน้อยเราก็คบกันมาปีนึงแล้ว

ถึงตอนนี้เราก็ยังคิดอยู่ว่า... นี่ตูไปรักอีตานี่ได้ยังไงนะ

มันเกิดขึ้นได้ยังไงก็ไม่รู้

นับตั้งแต่ที่รู้จักกันทางเน็ตจากเว็ปบอร์ดเกมส์ครั้งแรก ตอนนั้นเรายังมีแฟนอยู่เลย
รายนั้นก็เป็นคุณหนุ่มหน้าม่อประจำบอร์ด ส่วนดิฉันก็ถูกเลือกให้เป็นสาวโหด(เพราะมีคนปั๊ม id ไปโหวต)

ไม่รู้ว่าเพราะอะไรมาทำให้เขามาจีบเราเล่นๆ เราก็ไม่ได้คิดอะไรเพราะมีแฟนอยู่แล้ว แต่!! เราก็ดันไปเล่นกับเขาด้วย

เราแอด msn ไปคุยกับเขาก่อน ในบอร์ดเราเริ่มมีการตั้งคลับเกมส์สำหรับคนในบอร์ดชื่อว่า trust มีเรา มีเพื่อนๆในบอร์ดหลายคน และที่สำคัญมีเขาอยู่ด้วย

หลังจากนั้น เราก็คุยกันบ่อยขึ้น สนิทกันมากขึ้น จนกระทั่งเรามีเรื่องกับแฟนเรา เราก็ปรึกษาเขานี่แหละว่าจะทำยังไงดี เขาก็แนะนำซะว่าเลิกไปเถอะ คิดอยากจะเลิกแล้วนี่ (มานั่งนึกตอนนี้แล้วฮาในบางเรื่องเหมือนกัน รู้สึกเรื่องที่เราไปปรึกษาเขามันดูเด็กๆยังไงไม่รู้)

สุดท้ายเราก็เลิกกับแฟน หลังจากนั้นก็คุย msn กับเขามากขึ้น
มีเบอร์โทร แต่ไม่เคยโทรไปหา

จนวันหนึ่ง เขาก็หายไป หายไปเป็นเดือนเลย...

แต่นะคะ เราก็ไม่เคยโทรไป เรารู้ว่าตอนนั้นมีเขาไว้แก้เหงา คุยด้วยแล้วสนุกดี พอไม่มีคนคุยด้วยเลยเหงามากมาย

พอเขาออนเอ็มนั่นล่ะ ถามเลยว่าไปไหนมา คิดถึง
เขาบอก ขนาดคิดถึงเรายังไม่โทรไปหาเขาเลย ก็...นะ ตอนนั้นเราไม่รู้ว่าจะโทรไปดีรึเปล่า คนรู้จักกันก็ไม่กี่เดือน เราเป็นหญิง เขาก็เป็นชายนี่นา

แต่หลังจากวันนั้น เราก็เริ่มโทรไปหาเขา เนื่องจากว่าข้าน้อยเป็นโรค เทเลโฟนลิซึ่ม ต้องคุยเกือบทุกคืน เลยเป็นโทรคุยกันเกือบทุกวัน เราโทรบ้าง เขาโทรบ้าง(นานๆที)

โดยที่เห็นแค่รูปกันเอง บอกได้แค่ว่าเขาหน้าตาเหมือนกอริลล่า(ไม่ใช่สเป็ค ไม่คิดจะรัก ไม่คิดจะคบ)

จนวันนึงมีงานนิทรรศการในหลวงที่อิมแพค เมืองทองธานี เขามาโพสบอกในบอร์ดว่าจะมากรุงในวันพุธ (เขาเป็นคนจัน) ตอนแรกเราไม่ได้ไป...เพราะให้ไปแต่ ม.ต้น แต่สักพักอาจารย์มาบอกว่า ม.ปลาย ก็สามารถไปได้ด้วย แล้วด้วยคามบังเอิญว่าตรงกับวันพุธพอดี สุดท้ายก็เลยนัดเจอกันเลย

เมื่อเราไปถึงเราก็โทรตามเขาบ้าง รอเมื่อไหร่เขาจะมา แต่นะคนมาจากต่างจังหวัด ย่อมมาช้ากว่าอยู่แล้ว เราก็เจอกับคนอื่นที่เรานัดก่อน กว่าเขาจะมา เราก็เดินรอบงานจนเหนื่อยแล้ว

เจอหน้าครั้งแรกความรู้สึกคือ เหมือนเจ้าย่น(รึเปล่า) ที่เป็นสุนัขหน้าย่นในเจ้าขุนทอง นั่งคุยกับแป๊ปเดียว เขาให้สร้อยเรา เราขายพวงกุญแจให้เขาด้วยความงก ทั้งๆที่เขาไม่มีตังค์ แต่เราก็อยากให้ซื้อพวงกุญแจริริน ด้วยความตั้งใจว่าถ้าเขาเอา เราจะให้ฟรีหมดเลย แต่เขาดันไม่เอาซะนี่ เฮ้อ...

หลังจากนั้น ระหว่างที่คุย เล่นเอ็ม เขาก็บอกรักเราเรื่อยๆ แต่เรากลับคิดว่าเขาไม่จริงใจ ก็นะ คนในเน็ต เชื่อใจได้ที่ไหน (เชื่อใจได้ก็มี แต่เรื่องหัวใจนี่...) แต่ก็ยอมรับล่ะนะว่ามีใจให้เขาหน่อยๆล่ะ

จนกระทั่งวันเกิดเขา... เราไปถามเขาเรื่องแฟนเก่าคนนึง เขาเคยบอกว่าเรานิสัยคล้าย หรือเหมือนนี่แหละ แต่เอาเป็นว่าเขาชอบผู้หญิงโทนๆเดียวกัน (55+)

จะว่าไงดีล่ะ เราเริ่มชอบเขาก็เพราะเรื่องนี้แหละ ห้ะๆ ความรู้สึกนั้นมันเป็นยังไงแล้วน้าาา

หลังจากนั้นมาเป็นเดือนเขาก็มากรุงเทพอีกครั้ง ด้วยงานวันเกิด ini3 ยอมรับว่ามีใจให้เต็มๆไปแล้ว แต่อยากเจออีกครั้งให้แน่ใจความรู้สึก และสุดท้ายเราก็ส่งข้อความไปบอกว่าชอบเขา ก็เลยเป็นแฟนกันตั้งแต่วันนั้นมา ก็ วันที่ 16 ต.ค. นี่แหละค่ะ

หลังจากนั้นเขาก็มาหาเราทุกเดือน เดือนละครั้ง จนถึงปีใหม่ ก็คุยกันราบรื่นดี

วาเลนไทน์ปีแรกก็ไม่มีอะไรเลย เพราะไม่ได้เจอกัน เฮ้อ

จนกระทั่งตอนนี้เขามากรุงแล้ว มาเรียนมหาลัยเดียวกัน รหัสติดกันทำให้เรียนห้องเดียวกันทุกวิชา เจอหน้ากันเป็นประจำ ห้ะๆ

พอเจอกันบ่อยขึ้นปัญหามันก็เริ่มมากขึ้นจริงๆ ทะเลาะกันบ้าง ง้องแง้งกันบ้าง

พาไปกินโน่น เลี้ยงนี่จนเงินหมด กินแกลบกันทั้งคู่อยู่บ่อยๆอีกต่างหาก

แต่ยังไงทั้งหมดก็รักนะคะ